poszukiwania_wybory

 
 
1. Rodzice Wojciecha Korfantego, Karolina z domu Klecha i Józef Korfanty (zbiory Muzeum Historii Katowic)

Rodzice Wojciecha Korfantego
Karolina z domu Klecha i Józef Korfanty
(zbiory Muzeum Historii Katowic)

2. W latach 1895–1896 Wojciech Korfanty jako wolny słuchacz studiował na politechnice w Charlottenburgu pod Berlinem (zbiory prywatne)

W latach 1895–1896 Wojciech Korfanty jako wolny słuchacz studiował na politechnice
w Charlottenburgu pod Berlinem
(zbiory prywatne)

3. Witold Korfanty (1910¬–1938), najmłodszy syn Wojciecha Korfantego (zbiory Muzeum Historii Katowic)

Witold Korfanty (1910–1938)
najmłodszy syn Wojciecha Korfantego
(zbiory Muzeum Historii Katowic)

4. Elżbieta z domu Sprott (1882–1966), żona Wojciecha Korfantego (zbiory Muzeum Historii Katowic)

Elżbieta z domu Sprott (1882–1966)
żona Wojciecha Korfantego
(zbiory Muzeum Historii Katowic)

5. Uroczystość zaślubin Marii Bolesławy Ulmann (1908–1996), córki Wojciecha Korfantego, 1931 (zbiory Muzeum Historii Katowic)

Uroczystość zaślubin Marii Bolesławy Ulmann (1908–1996)
córki Wojciecha Korfantego, 1931
(zbiory Muzeum Historii Katowic)

6. Halszka Aleksandra Rupp (1904–1990), córka Wojciecha Korfantego (zbiory Muzeum Historii Katowic)

Halszka Aleksandra Rupp (1904–1990)
córka Wojciecha Korfantego
(zbiory Muzeum Historii Katowic)

7. „Elżbiecina” – willa Korfantych w Zakopanem. Wojciech nazwał ją tak na cześć swojej żony (zbiory Muzeum Historii Katowic)

"Elżbiecina" – willa Korfantych w Zakopanem
Wojciech nazwał ją tak na cześć swojej żony
(zbiory Muzeum Historii Katowic)

8. Zbigniew Korfanty w Ojcowie, 1937 (zbiory Narodowego Archiwum Cyfrowego)

Zbigniew Korfanty w Ojcowie
1937
(zbiory Narodowego Archiwum Cyfrowego)

9. Korfanty w towarzystwie m.in. swojej żony Elżbiety (zbiory Biblioteki Śląskiej w Katowicach)

Korfanty w towarzystwie m.in. swojej żony Elżbiety
(zbiory Biblioteki Śląskiej w Katowicach)

10. Sadzawki, miejsce, gdzie urodził się Wojciech Korfanty, 1902 (zbiory Archiwum Państwowego w Katowicach)

Sadzawki
miejsce, gdzie urodził się Wojciech Korfanty, 1902
(zbiory Archiwum Państwowego w Katowicach)

12. Dom Korfantych przy ul. Powstańców w Katowicach, pocztówka z początku XX w. (zbiory Muzeum Historii Katowic)

Zdjęcie ślubne Wojciecha i Elżbiety Korfantych

1903
(zbiory Biblioteki Śląskiej w Katowicach)
11. Zdjęcie ślubne Wojciecha i Elżbiety Korfantych, 1903 (zbiory Biblioteki Śląskiej w Katowicach)

Dom Korfantych przy ul. Powstańców w Katowicach
pocztówka z początku XX w.
(zbiory Muzeum Historii Katowic)

13. Wojciech Korfanty z synem Witoldem, pierwsza połowa lat trzydziestych XX w. (zbiory Muzeum Historii Katowic)

Wojciech Korfanty z synem Witoldem
pierwsza połowa lat trzydziestych XX w.
(zbiory Muzeum Historii Katowic)

14. Elżbieta Korfanty w Zakopanem (zbiory Muzeum Historii Katowic)

Elżbieta Korfanty w Zakopanem
(zbiory Muzeum Historii Katowic)

15. Wojciech Korfanty z rodziną, druga połowa lat trzydziestych XX w. (zbiory Biblioteki Śląskiej w Katowicach)

Wojciech Korfanty z rodziną
druga połowa lat trzydziestych XX w.
(zbiory Biblioteki Śląskiej w Katowicach)

Poszukiwania i wybory

Droga Wojciecha Korfantego do polskości nie była prosta. Urodzony w 1873 r., w młodości stanął przed trudnym wyborem tożsamości narodowej. Stuletnia przynależność państwowa Górnego Śląska do Niemiec siłą rzeczy narzucała wychowanie według wzorców pożądanych przez państwo. Deklaracja narodowościowa była zatem wynikiem świadomego wyboru Korfantego. Niewątpliwy wpływ wywarły na nią działania germanizacyjne, zachęcające go do poznania kultury i dziejów narodu, którego językiem mówił w domu rodzinnym. Już podczas nauki w katowickim gimnazjum utworzył koło, w którym propagował historię i literaturę polską, by „zaszczepić miłość do Polski i dumę z jej przeszłości”. W latach 1895–1896, jako wolny słuchacz, studiował na politechnice w Charlottenburgu pod Berlinem. Zdaną eksternistycznie maturę uzyskał najprawdopodobniej w Berlinie w połowie 1896 r. Następnie podjął naukę na Wydziale Filozoficznym Królewskiego Uniwersytetu Wrocławskiego. Lata studiów ostatecznie ukształtowały osobowość Korfantego. Ze swej polskości uczynił najważniejszy element działalności politycznej.

Wojciech Korfanty poślubił Elżbietę z domu Sprott. Pomimo przeszkód stawianych przez niechętnego mu biskupa wrocławskiego Georga Koppa, ceremonia zaślubin odbyła się ostatecznie w Krakowie w październiku 1903 r. Wierna ideałom męża Elżbieta zaangażowała się w działalność społeczną i oświatową, m.in. w Czytelni dla Kobiet, Związku Towarzystw Kobiecych, czy wreszcie Związku Towarzystw Katolickich Polek. Wzięła czynny udział w III powstaniu śląskim, a w czasie plebiscytu prowadziła propolską działalność agitacyjną. W latach 1930–1935 była posłanką na Sejm Śląski III kadencji. Po śmierci męża wyemigrowała wraz z dziećmi za granicę. W liście kondolencyjnym skierowanym na jej ręce Ignacy Paderewski podkreślił, że odszedł wielki obywatel, wierny syn Kościoła, nieustraszony rycerz Rzeczypospolitej, który odnajdzie na kartach historii należne mu miejsce, choć odmawiano mu go za życia. Po zakończeniu II wojny światowej Elżbieta powróciła do kraju. W nowej rzeczywistości, zmuszona przez władze do zrzeczenia się swych praw do majątku w zamian za „głodową” emeryturę, zamieszkała w Katowicach. Zmarła w 1966 r.

 

© 2019 Muzeum Śląskie